صنعت آبزی پروری یکی از صنعت هایی هست که رشد سریع در تامین نیازهای غذایی انسانی به ویژه نیازهای پروتئینی پیدا کرده است. متاسفانه به مانند سایر صنعت ها، صنعت آبزی پروری با یکسری چالش ها از قبیل چالش محیطی، مالی، اجتماعی، مدیریت بیماری و بحث تولید غذای آبزیان یا همان تغذیه، روبرو است. از این بین، مدیریت بیماری ها و تغذیه دو چالش بسیار عمده در این صنعت محسوب می شود بطوریکه وجود بیماریهای مختلف عفونی از جمله بیماریهای باکتریایی و ویروسی به دلیل بروز تلفات گسترده به ویژه در مراحل اول زندگی آبزیان (بچه ماهیان) و ایجاد خساررت های اقتصادی گاه جبران ناپذیر، یکی از چالش های اساسی در روند توسعه آبزی پروری می باشد.  با توجه به این مشکلات، دستیابی به تغذیه مطلوب و بهینه که بتواند ماهیان یا به ویژه بچه ماهیان با رشد سریع، مقاوم در برابر شرایط استرسی محیطی و عاری از بیماری تولید کند، همواره یکی از مهمترین دغدغه های پرورش دهندگان بشمار می رود.

در سال های گذشته تلاش های چشمگیری به ویژه در حوزه تکثیر و پرورش آبزیان به خصوص اقدامات توجه به بهبود و ارتقاء تغذیه آبزیان صورت گرفته است. چراکه بحث تغذیه یکی از مهمترین بخش های تکثیر و پروش آبزیان می باشد. در بحث تغذیه به خصوص در Larviculture استفاده از غذای زنده با اندازه ریز مانند جلبک ها، روتیفرها و آرتمیا (به ویژه لارو آرتمیا یا همان ناپلی)، کاربرد فراوانی دارد. با این وجود به منظور ارتقاء ارزش غذایی خوراک زنده که بتواند تا حدودی اثرات نامطلوب همچون استرس، سرکوب ایمنی و رشد ضعیف را به حدااقل برساند، مطالعات فراوانی در دست اقدام است که با پیشرفت تکنولوژی، این مطالعات به سمت توسعه روش های موثر برای غنی سازی کیفیت خوراک زنده (پرکاربردترین آن آرتمیا است که در این مطالعه از این خوراک زنده استفاده شده است) سوق پیدا کرده است. در این حوزه مطالعات ابتدا در راستای افزایش کیفیت خود آرتمیا و لارو آن بوده است. در این روش آرتمیا و یا لارو آن عمدتا در معرض استرس های نیمه کشنده گرمایی یا استرس شوری قرار داده می شود تا بر اثر این استرس ها، بیان ژن های مهم دخیل در رشد، بقا، تحمل پذیری در برابر استرس و ایمنی افزایش یابد. که این روش معایبی دارد از جمله تلفات بالای آرتمیا و لاروهای آن در حین استرس. روش بعدی استفاده از آرتمیا و لارو آن به عنوان حامل برای انتقال ترکیبات خاص از جمله ویتامین ها، واکسن ها، رنگدانه ها و داروها.

اما در این مطالعه ما از ادغام دو روش و اتخاذ روش بهینه و جدید استفاده کردیم؛ یعنی استفاده از ترکیبی که اولا بتواند همان ژنهای موثر در مقاومت به استرس، رشد و ایمنی (مهمترین آنها ژن  HSP-70 و proPO) را افزایش بیان دهد، به عبارت ساده تر یعنی مقدار آنها را در آرتمیا افزایش دهد، ثانیا خود این ترکیب دارای خواص چندعملکردی ( ضد سرطان، ضد التهاب، فعالیت ضد دردی و محافظت کننده سلول، از همه مهمتر تقویت کننده قوی  ایمنی)، باشد تا بتواند از طریق آرتمیا و یا لارو آن به تغذیه آبزیان برسد. در نتیجه با تغذیه این آرتمیا یا لارو تیمار شده با کورکومین، علاوه براینکه آبزیان یک خوراک زنده با کیفیت غذایی بالا ( دارای ژن های مطلوب با میزان بالا) تغذیه می کنند، بلکه خواص مطلوب کورکومین را نیز پس از ورود به بدن مانند آرتمیا کسب خواهند کرد. 

این ترکیب یک ترکیبات گیاهی (ترکیبات فیتوژنیک) بنام کورکومین است که در ریزوم گیاه Curcuma longa (زردچوبه) به فراوانی یافت می شود و همچنین این ترکیب، مهمترین کورکومینوئیدی است که بیشترین خاصیت دارویی و غذایی را دارد. و براساس نتایج به دست آمده در دوزهای مورد استفاده کاملا بی ضرر و بی خطر برای آرتمیا و لارو آن است. و همانطور که بیان شد دارای خواص پلیوتروپیک (چند هدفه) از جمله خواص ضد سرطان، ضد التهاب، فعالیت ضد دردی و محافظت کننده سلول، از همه مهمتر تقویت کننده قوی سیستم ایمنی می باشد.

نام و نام خانوادگی: ریحانه روانبخش

شماره تماس: 09144089374